שלש סעודות ביים פארנאכט

עס ווערט טונקל אין שול.

די הערינג איז שוין געגעסן, דער קוגל איז שוין קאלט, און קיינער איז נישט אין קיין אייל.

איינער הייבט אן זינגען ידיד נפש, שטיל, פאמעלעך.

דער אלטער איד ביים מזרח וואשט זיך די אויגן.

דער בעל הבית וואס האט א שווערע וואך איבער'ן קאפ פארמאכט די אויגן.

דער בחור וואס שעמט זיך צו זינגען הייבט אן אביסל שטיל, און פלוצלינג זינגט ער הייך.

קיין פאון, קיין סטאטוס, קיין בענק, קיין בעל הבית. נאר א שול פול אידן וואס ווילן נאך אביסל האלטן שבת.

בעווארן הייבט זיך אן שוין דער טעקסט, דער רענט, די זארגן.

אבער נאך פאר הבדלה קען מען נאך ארייננעמען א ביסל פון דעם טונקלען שטילקייט אין דער וואך אריין.

אזוי ווי דער בשמים שמקט נאך ביז דער קישענע, אזוי קען א ביסל שבת שמקן ביז דער וואך.

א גוטע וואך 🕯️